Voor welke klachten kan ik in therapie?


Voor welke klachten of problemen kan ik in therapie?


U kunt in therapie voor alles waar u langere tijd mee zit, wat dus uw welbevinden structureel vermindert, en waarvan u het idee hebt dat het niet (voldoende) over gaat.   

Dit kunnen zorgen of problemen zijn waarover u bijvoorbeeld chronisch piekert, waardoor u wellicht slecht slaapt en waarschijnlijk minder goed gaat functioneren. Eigenlijk gaat een reden voor psychotherapie vrijwel altijd gepaard met negatieve emoties, zoals angst, boosheid, machteloosheid, wanhoop, jaloezie en nog allerlei. Soms stil en slopend aanwezig, soms zich uitend in aanvallen of angstdromen. Per saldo geeft dit een verhoogd spanningsniveau ofwel stress.

Een omgekeerde reactie op problemen kan zijn het verminderen van impulsen, waardoor er een vorm van depressie ontstaat. Ook dan is psychotherapie behulpzaam bij genezing.

Vaak ook wordt het probleem ervaren als een sterk op de voorgrond staande emotie, zoals een vorm van angst of boosheid, maar het kan ook gaan om meer gestaag aanwezige gevoelens of gemoedstoestanden. Daarbij horen ook vervreemding en eenzaamheid.

Allerlei manieren die je kunt ontwikkelen om ermee om te gaan, zoals vormen van vermijding, conflictueus gedrag of overcompensatie kunnen het probleem vergroten of nieuwe problemen doen ontstaan. Hier zou een opsomming kunnen volgen van nog meer verschijningsvormen van psychisch leed en bijhorende lichamelijke spanningsequivalenten, acuut, zoals een aanval van angst en/of hyperventilatie, of chronisch, zoals maag/darmklachten of vormen van migraine, ook wel psychosomatische symptomen genoemd. In plaats daarvan verwijs ik naar de eerste zin van deze bladzijde. 

Kenmerkend voor psychotherapie is het uitgangspunt dat u problemen zelf kunt leren oplossen.  Vaak door over dingen anders, altijd meer kloppend, te leren denken.  

Cruciaal is uw gemotiveerdheid tot ontdekken en tot bijstellen van uw denken en, vervolgens, uw gedrag richting datgene waarvan u zelf oordeelt dat het klopt en dat daarmee heilzaam of beter is. Inzet is niet "positief denken", wel realistisch denken en toewerken naar een basisniveau van rust en ontspanning als vertrekpunt naar positieve emoties.  

De daartoe gebruikte methode is effectief. 

Voor relatieproblemen geldt eveneens dat er sprake is van structureel onwelbevinden met daarbij de constatering dat u er met z’n tweeën niet uitkomt. Vaak vindt de uitwisseling of de strijd plaats op een nivo waarop de oplossing niet te vinden is. Ook hier kan een derde invalshoek, die van de therapeut, van betekenis zijn. Niet altijd is de uitkomst van de therapie een herstel van de partnerrelatie.

Tot zover beslaat psychotherapie wat je alledaagse psychische probleemgebieden en emotionele toestanden zou kunnen noemen. Van mensen die qua psychisch functioneren in de bulk van de normaalverdeling vallen.

Voor mensen met een meer afwijkende psychische structuur, elders geclassificeerd als (niet al te extreme) psychiatrische problematiek, kan ambulante psychotherapie net zo goed van betekenis zijn. Opgemerkt zij, dat wat als psychisch afwijkend wordt gediagnosticeerd, in een aantal gevallen eigenlijk een optelsom van reacties is van een gevoelige/kwetsbare en/of begaafde geest op het missen van de aansluiting in een vervreemde en vervreemdende samenleving.

Een aantal voorbeelden van situaties waarvoor psychotherapie in mijn praktijk mogelijk is:

- somberheid, neerslachtigheid en depressieve gevoelens.

- angsten, zoals faalangst, angst voor ziekte, straatvrees

- hyperventilatie, paniekaanvallen

- stress, overspannenheid, burn-out

- lichamelijke klachten waarvoor geen medische oorzaak gevonden is (bijvoorbeeld, rugpijn,            benauwdheid, hoofdpijn, maagpijn)

- omgaan met lichamelijke klachten en ziekten

- rouw en verweking van verlies

- schuldgevoelens

- problemen met werk of studie

- partnerrelatieproblemen, problemen in relaties, vriendschappen

- seksuele problemen

- problemen met opvoeding van kinderen* (zie voetnoot)

- problemen die zich blijven herhalen

- trauma, het verwerken van een ingrijpende gebeurtenis

- problemen met assertiviteit

- problemen rondom identiteit en autonomie, zoals (negatief) zelfbeeld, losmaking van ouderlijk        gezin, keuzes maken

- levens-en zingevingsproblematiek


* voetnoot: In mijn praktijk behandel ik géén jeugdigen (d.i.kinderen/jongeren tot 18 jaar).

Uw huisarts kan u verder helpen met de therapieverwijzing van jeugdigen.









Make a Free Website with Yola.